Wizerunek Matki Boskiej Szkaplerznej

6 sierpnia 2021
Odpust parafialny w Brzeźcach ma swoją bogatą tradycję, w tym roku odbył się w niedzielę 18 lipca. Po nim, jak mówią rolnicy, przychodzi czas żniw. Atmosferę świętowania tworzy strzelista wieża neogotyckiego kościoła, widoczna z najdalszych okolic. Świątynia wpisana jest na listę zabytków, ale największy skarb znajduje się w jej wnętrzu. Duży i robiący wrażenie barokowy wizerunek Matki Boskiej Szkaplerznej znajduje się w głównym ołtarzu.

Obraz został sprowadzony do Brzeźc przez ks. proboszcza Pawła Husińskiego w 1740 roku. W tym samym roku w parafii założono Bractwo Szkaplerzne. Było pierwszym bractwem na Górnym Śląsku, które przyjmowało w swoje szeregi również chłopów. Wspomniane wydarzenia miały miejsce 281 lat temu, lecz sama parafia w Brzeźcach jest dużo starsza. W 1326 roku nazwa Brzeźce pojawiła się w wykazie parafii uiszczających opłatę na rzecz papiestwa. Kroniki odnotowały, iż na miejscu obecnego murowanego kościoła były jeszcze dwa kościółki drewniane.

Mówiąc o obrazie Matki Bożej Szkaplerznej w Brzeźcach należy przypomnieć, iż patronami kościoła parafialnego byli prawdopodobnie od samych początków istnienia parafii święty Filip oraz święty Jakub. Pod tym wezwaniem kościół w Brzeźcach istniał do czasu, kiedy w roku 1740 przy kościele nastało Bractwo Matki Boskiej Szkaplerznej. W głównym ołtarzu kościoła umieszczono obraz Matki Boskiej Szkaplerznej i ustalono, że odtąd dzień 16 lipca będzie dniem odpustu. Po raz pierwszy obchodzono go 10 lipca 1740 roku. Od tej pory są one obchodzone bardzo hucznie i przybywają na nie wszyscy z pobliskich wsi. Było to zasługą księdza proboszcza Pawła Husińskiego. W tym samym roku z jego inicjatywy założono w Brzeźcach Bractwo Matki Boskiej Szkaplerznej, które istniało do 1950 roku.

Dawniej wokół obrazu umieszczone były liczne wota. Sam obraz, który znajduje się w głównym ołtarzu neogotyckiego kościoła w Brzeźcach to unikatowe dzieło sztuki sakralnej. Znalazł się również w naukowym opracowaniu "Ikonografia nowożytnej sztuki kościelnej w Polsce - Maryja Orędowniczka Wiernych", Tom II, autorstwa Krystyny S. Moisan i Beaty Szafraniec, Warszawa 1987. W słowie wstępnym opracowania czytamy: (...) Celem badań, jakich wyniki prezentujemy, było opracowanie w oparciu o teksty religijne (m.in. starodruki polskie) poszczególnych typów przedstawień, a nie sporządzenie kompletnego katalogu wszystkich przykładów (...) W tomie niniejszym zebrane zostały różne typy przedstawień orędownictwa Maryi w sztuce polskiej XVI - XVIII wieku. Maryja jawi się w nich jako orędowniczka wszystkich wiernych, żyjących i zmarłych, całego kraju, poszczególnych stanów, bractw, rodzin i pojedynczych osób. Jest to swoisty pomnik atakowanego podówczas przez innowierców dogmatu o świętych obcowaniu (...) Ubrana w strój Niepokalanej, siedząca wśród chmur Maryja opiera lewą stopę na sierpie Księżyca. Wraz z siedzącym na Jej kolanach nagim Dzieciątkiem podtrzymuje bracki szkaplerz. Jeden z otaczających Maryję aniołów unosi ponad głową Królowej Nieba koronę. Namalowana w lewym dolnym rogu obrazu naga postać wyobrażająca duszę w czyśćcu spogląda na Matkę Boską podnosząc dłoń w kierunku szkaplerza (...).
powrót

Aktualny numer

Numer 11 (5 października 2021r.)

Reklama